VdB 2009
de dood van frank
beminde wielerfans,
de laatste winnaar van de koers die mijn naam draagt is niet meer. Ik treur om dit verlies, het was een eer om samen met hem aan de startlijn te staan. Frank was de meest charismatische figuur van het Belgische wielrennen van de afgelopen 20 jaar. Zijn uitstraling overschreed het wielrennen ruimschoots. Hij was een universeel fenomeen, had sexapeal, charme en een grote intelligentie, een artiest op de fiets net zoals Marco Pantani. Maar net zoals Marco, als mens van porselein, zo breekbaar. VDB was rock en roll, hij leefde snel, gulzig en stierf jong. Zo word je een mythe. De Belcantoclassic was de laatste koers die hij won... ik was één van de weinige believers die geloofde dat hij nog 1 keer een grote koers ging winnen, ik droomde van Frank als winnaar van de Ronde van Vlaanderen 2010...niet dus, helaas. Zo'n aimabele jongen, je kon niet anders dan van hem houden. Hij schonk het volk opwinding, sensatie en dromen...net zoals Pantani zorgde hij voor ophefmakende verhalen en ambiance, sex drugs en rock en roll. Je kon niet anders dan van hem houden. Mijn koers was de laatste die hij won, bij wijze van spreken op één been. Ik dacht: frank will be back, we hebben het laatste van hem nog niet gezien. Helaas voor ons allemaal, de koers heeft weer een godenkind verloren. Hij blijft in mijn hart verderleven als een tragische held. Danku wel Frank, doe hierboven de groeten aan Marco. Liefs,
Guido Belcanto
Deelnemerslijst 2012
